User Rating: / 0
แย่ดีที่สุด 

โดย อภิชัช

ชีวิตผู้คนล้วนหลากหลาย เร่งรีบ แข่งขัน ใช้ชีวิตอยู่ในโลกผืนใหญ่ที่หมุนวนไปอย่างรวดเร็ว

เวลายังคงมี 12 ชั่วโมงเท่าเดิม ปีหนึ่งยังคงมี 365 เหมือนที่เคยเป็นมาล้านๆ ปี  แต่ทุกวันนี้ผมกลับรู้สึกว่าโลกเราหมุนเร็วขึ้น เร็วขึ้นเรื่อยๆ

ตั้งแต่เล็กจนโต  พวกเราต่างถูกพร่ำสอนทั้งจากพ่อแม่ พี่น้อง ครูบาอาจารย์ว่า เราต้องเรียนให้เก่ง เป็นนักเรียนที่ดี จะได้มีการงานมั่นคง เป็นเด็กดี ใส่เสื้อผ้าที่พ่อแม่ต้องการ ใช้ชีวิตตามแบบที่สวยงาม และถูกต้องในความคิดเห็นของทุกคน

เวลาเรียนต้องตั้งใจเรียน ห้ามคุย ห้ามเล่น อ่านหนังสือให้เยอะ หลังเลิกเรียนต้องไปเรียนพิเศษ ทำทุกวิธีที่จะทำให้ตัวเองคิดคำตอบในสิ่งต่างๆ ได้รวดเร็วและถูกต้องกว่าคนอื่นๆ  เพื่อทำให้สามารถเข้าเรียนในสถาบันดีๆ ได้ เลือกคณะที่มีอัตราเงินเดือนสูงๆ

เมื่อถึงเวลาเพื่อเลือกคณะที่เมื่อจบแล้วมีเงินเดือนสูงๆ  เมื่อทำงานให้ทำงานอย่างเต็มที่ แสดงผลงานให้มากที่สุด การไม่บ่น ไม่พูด ทำตามกฎบริษัททุกอย่าง  ทำงานให้มากขึ้นไปเรื่อยๆ ทุ่มเทการทำงาน ทั้งแรงกาย แรงใจทุกอย่าง  เพื่อให้เรามีจำนวนเงินที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆในแต่ละปี การทำงานหนักโดยไม่หยุดพักผ่อนเป็นการแสดงว่าเรามีคุณค่าคุ้มกับจำนวนที่บริษัทให้มา

ตอนเด็กๆ เราต่างเชื่อว่าสิ่งที่เรากำลังทำ เป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุด  ดีที่สุด เมื่อเราทำตามคำสั่งเหล่านี้ เราจะมีชีวิตที่มีความสุข หลายคนยังคงเชื่ออย่างนั้นมาตลอด แต่หลายครั้งมันมีความรู้สึกว่า ผมคือใคร  ผมกำลังทำอะไรอยู่

นี่คือชีวิตในแบบที่ผมต้องการจริงๆ เหรอ

ปีนี้ผมตัดสินใจบางอย่าง ที่สำหรับคนอื่นๆ มองว่าเป็นเรื่องแปลกประหลาด หลายคนทักท้วง บ้างก็ตำหนิผมอย่างรุนแรง

ผมตัดสินใจหยุดการทำงานหนัก กลับมาใช้ชีวิตต่างจังหวัด  เลือกทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการจริงๆ ขอใช้ชีวิตช้าลง ช้าลงในเวลาที่เท่ากับเวลาจริงๆของโลกใบนี้   เลือกกระทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

นอนเมื่อง่วง   ให้เวลากับตัวเองและครอบครัวมากขึ้น

เลือกที่จะละทิ้งเงินทองมากมายที่จะต้องแลกเปลี่ยนกับการทำงานหามรุ่งหามค่ำ

จำนวนเงินที่ผมได้รับลดน้อยลง แต่ผมกลับรู้สึกผมมีปริมาณความสุขมากกว่าเมื่อก่อนเยอะ   มีเวลาให้กับคนที่ตัวเองรักมากขึ้น  ผมได้นอนหลับเมื่อผมรู้สึกง่วง  ได้อ่านหนังสือที่ตัวเองรัก ดูหนังที่ตัวเองชื่นชอบ ใช้ชีวิตช้าลง

ผมพบว่าที่จริงแล้ว โลกก็ยังคงหมุนเท่าเดิม มีแต่มนุษย์เท่านั้นแหละที่รีบเร่ง ผลักดันให้ทุกสิ่งเปลี่ยนแปลงไป  แข่งขัน แก่งแย่ง ช่วงชิง จนเหมือนว่า โลกหมุนเร็วขึ้น

เงินของผมอาจจะน้อยลง แต่ความสุขเพิ่มมากขึ้น และเริ่มรู้แล้วว่าผมคือใคร เป็นอะไร และกำลังทำอะไรอยู่ในโลกใบนี้  ...โลกใบใหญ่ ที่ยังคงหมุนช้าเหมือนเดิม